تشخیص بیماری از صلبیه چشم

عکس را saveکنید تا بتونید در اندازه بزرگتر ببینید

عکس را saveکنید تا بتونید در اندازه بزرگتر ببینید

ادامشو دنبال کنید....

ادامه را حتما ببینید

وريد هاى ساق پا كار دشوارترى دارند، چرا كه بايد خون را در مسيري طولانى، در خلاف جهت جاذبه زمين و فشار وزن بدن به جلو برانند. در وريدها دريچه هاى يك طرفه اى قرار دارند كه كار آنها پيشگيرى از بازگشت خون به عقب است. اگر اين دريچه ها كار خود را به خوبى انجام ندهند، خون به عقب بازمي گردد و در وريدها تجمع مي يابد و سبب تورم آنها مى شود.
وريدهاى متورم و بادكرده به دو شكل ديده مى شوند: وريدهاى واريسى و وريدهاى تارعنكبوتى(كه در پزشكى بدان تلانژيكتازى گفته مى شود). وريدهاى واريسى بزرگ تر بوده و به رنگ آبى تيره يا ارغوانى هستند و اغلب در سطح پوست، به صورت پرپيچ و خم ديده مى شوند. وريدهاى تارعنكبوتى، كوچك ترند و شبيه تارهاى عنكبوت به نظر مى رسند و رنگ آنها آبى يا قرمز است. اين وريد ها به سطح پوست نزديك بوده و درد و تورم ندارند. بزرگ ترين و طولانى ترين وريد سطحى، وريد صافن بزرگ است كه از سمت داخلى مچ پا وارد كشاله ران مى گردد. زمانى كه دريچه ها در مسير اين وريد و يا اتصالات آن با ساير وريدها خراب مى شوند، خون، تجمع يافته و يا در شاخه هاى وريدى به عقب بازمى گردد و واريس را ايجاد مى كند.
وريدهاى متورم واريسى و تارعنكبوتى بسيار شايع هستند. بيش از 40 درصد زنان بالاى 50 سال به اين بيمارى دچارند. عوامل اين بيمارى شامل موارد زير است:
?- توارث: به نظر مى رسد كه تمايل به اين بيمارى به ويژه در سنين جوانى، در ميان برخى خانواده ها بيشتر باشد. برخى زنان با دريچه هاى وريدى با كارايى پايين تر و يا ديواره هاى عروقى ضعيف تر به دنيا مى آيند.
?- ايستادن به مدت طولانى: يك بررسى در مورد كارگران دانماركى در دسامبر 2005 نشان داد زنانى كه 75 درصد مدت زمان کار خود را به حالت ايستاده و يا در حال راه رفتن گذرانده بودند، تقريباً دو برابر زنانى كه مدت زمان كمترى بر روى پاهايشان ايستاده بودند، نياز به درمان واريس پيدا کردند. پژوهشگران تخمين مى زنند در بزرگسالاني كه سنين فعاليت و اشتغال را مى گذرانند، ايستادن هاى طولانى مدت مسئول بيش از 20 درصد موارد پيدايش واريس است.
?- سن: خطر واريس با افزايش سن زيادتر مى شود. رگ هاى خونى و عضلات پشت ساق پا كه در موقع راه رفتن با فشار بر وريدها، بازگشت خون را به سمت قلب تسهيل مى كنند، با گذشت زمان ضعيف تر مى شوند. كمتر از ده درصد زنان زير 30 سال و بيش از 75 درصد زنان بالاى 70 سال به واريس مبتلا هستند.
?- جنسيت: زنان بيش از مردان مستعد واريس هستند و باردارى عامل اصلى آن است. در دوران باردارى، وريدهاى ساق پا پرتر بوده و راحت تر پاره مى شوند، زيرا حجم خون و فشار شكمى در اين دوران افزايش مى يابد و هورمون ها سبب گشاد شدن رگ هاى خونى مى شوند. هرچه حاملگى به پايان خود نزديك مى شود، خطر واريس افزايش مى يابد.
?- وزن: وزن اضافى به ويژه در اطراف شكم، فشار اضافى را بر وريدهاى ساق پا تحميل مى كند. زنانى كه اضافه وزن دارند، نسبت به زنان لاغر بيشتر در معرض ابتلا به واريس هستند و اين خطر در مورد زنان چاق سه بار بيشتر است.
در مطالعات انجام شده بر روى مردان، ارتباط چندانى بين بروز واريس و وزن بدن ديده نمى شود.


PKU چيست؟

ساعت 9 تا 11 شب: زمانی است برای از بین بردن مواد سمی و غیر ضروری که این عملیات توسط آنتی اکسیدان ها انجام می شود. در این ساعت بهتر است بدن در حال آرامش باشد. در غیر این صورت اثر منفی بر روی سلامتی خود گذاشته اید.
ساعت 11 تا 1 شب: عملیات از بین بردن مواد سمی در کبد ادامه دارد و شما باید در خواب عمیق باشید.
ساعت 1 تا 3 نیمه شب: عملیات سم زدایی در کیسه صفرا ، در طی یک خواب عمیق به طور مناسب انجام می شود.
ساعت 3 تا 5 صبح: عملیات از بین بردن مواد سمی در ریه اتفاق می افتد. بعضی مواقع دیده شده که افراد در این زمان، سرفه شدید یا عطسه می کنند.
ساعت 5 تا 7 صبح: این عملیات در روده بزرگ صورت می گیرد، لذا می توانید آن را دفع کنید.
ساعت 7 تا 9 صبح: جذب مواد مغذی صورت می گیرد، پس بهتر است صبحانه بخورید. افرادی که بیمار می باشند، بهتر است صبحانه را در ساعت 6 و 30 دقیقه میل کنند. کسانی که می خواهند تناسب اندام داشته باشند، بهترین ساعت صرف صبحانه برای آنها، ساعت 7 و 30 دقیقه می باشد و کسانی که اصلا صبحانه نمی خورند، بهتر است عادت خود را تغییر دهند و در ساعت 9 تا 10 صبح صبحانه بخورند.
دیر خوابیدن و دیر بلند شدن از خواب، باعث می شود مواد سمی از بدن دفع نشوند. از نصفه های شب تا ساعت 4 صبح، مغز استخوان عملیات خون سازی را انجام می دهد. در ایام تعطیل، بسیاری افراد تا دیر وقت بیدار می مانند و بعد از اتمام تعطیلات، با خستگی به سر کار می روند، چون اعمال بدنشان دچار سردرگمی شده است و نمی داند چه باید انجام دهد.
پ.ن: تازه می فهمم که باید به حرف پدرم گوش بدم و زود بخوابم.![]()
توی کتاب زیست شناسی دوم تجربی آزمایشی هست به نام «میکروب ها با ترشح آنزیم های خارج سلولی از مواد غذایی استفاده می کنند. »
شرح آزمایش:
برای این کار یک پتری حاوی مقداری نشاسته و آگار را تهیه می کنیم.سپس مقداری خاک (که در معرض نور خورشید نباشد) را با آب مخلوط کرده و سپس با استفاده از سواب( وسیله ایست شبیه به گوش پاکن)مقداری از آنرا به صورت هفت هشتی بروی موادی که در پتری قرار دارند منتقل می کنیم. این ظرف را باید در مدت دو تا سه روز در دمای 30 درجه قرار دهیم. بعد از این مدت بر روی مواد درون ظرف مقداری لوگول می ریزیم. اکنون قسمت هایی که دارای نشاسته هستند به رنگ بنفش تیره در می آیند و بقیه ی قسمت ها که فاقد نشاسته هستند به رنگ زرد می شوند. طبق تصویر محل هایی که در آنها میکروب خاک را منتقل کردیم، فاقد نشاسته هستند.
تصویر زیر را از وبلاگ زیست شناسی تنگستان گرفتم.
من و دوستانم این آزمایش را در پژوهش سرای دانش آموزی ابوریحان انجام دادیم که لازمه از این افراد هم تشکر کنم.
سلام به همه:
این پست درباره ی طرز تهیه ی محلول هاو معرف های مختلف آزمایشگاه زیست شناسی و کاربرد آن ها می یاشد.
که لازمه بگم این مطلب را از وبلاگ امپراطور زیست شناسی گرفتم. مطلب جالب و پر کاربردی هم هست.








ادامه مطلب را بخونید.
بقـــــــــــــیه تصاویر را در ادامه مطلب ببینید

کِرم کَدو یا تِنیا یک انگل روده است.
کرم کدو کرم پهن بلندی است که بدن آن از بندهای متشابه زیادی تشکیل شده و متعلق به خانواده سستودها است.
دو نوع کرم کدو در بدن انسان دیده میشود:
انواع دیگری از کرم کدو میتوانند انگل سگ یا گربهها شوند.
ریخت شناسی
کرم کدو دارای بدنی پهن و بلند و سفیدرنگ است که به آن امکان میدهد مواد گوارش یافتهٔ حاضر در روده میزبان را به طور مستقیم از طریق پوست وارد بدن کند. بدن آن از قطعه قطعه میباشد. سر آن نسبتاً گرد بوده و دارای ۴ آلت مکش است. در بالای آنها نیز قلابی وجود دارد که مانع از کنده شدن انگل و دفع آن از بدن میزبان میشود. طول کرم کدو به نوع آن بستگی دارد. به طور مثال تنیای گاو میتواند ۱۲ متر طول داشته باشد. در کشورهای توسعه یافته این انگل با مصرف دارو به سرعت حذف میشود و به ندرت به ۲ متر میرسد.
چرخه زندگی
لارو کرم کدو از طریق گوشت درست پخته نشده به انسان منتقل میشود. این لارو در بدن انسان رشد مییابد و پس از ۳ ماه قادر تولید مثل است. او تخمهای خود را در بندهای پایینی بدن خود نگاهداری میکند. هر کدام از این بندها هزاران تخم را در خود جای میدهد. این بندها از بدن انگل جدا شده و همراه با مدفوع از بدن میزبان خارج میشوند. حیواناتی (مثل خوک) که همه چیز را میخورند (خاک) و یا گاوها که همراه با خوردن علوفه مقداری خاک را نیز میبلعند این تخمها را جذب میکنند و به لوله گوارش خود راه میدهند. ابن تخمها همچنین میتوانند همراه آب به بدن میزبان منتقل شوند. تعداد بسیاری از این لاروها به علت جذب نشدن توسط میزبان مناسب از بین میروند. باید توجه داشت که تخم کرم کدو به میزبان واسطهای نیاز دارد تا بتواند به لارو تبدیل شود. این لاروها نمیتوانند در بدن همان حیوان بالغ شوند اما میتوانند خود را از لولهٔ گوارشی به سلولهای ماهیچهای برسانند. با مصرف گوشت آلوده به لارو کرم کدو که درست پخته نشده است، این انگل به بدن انسان راه مییابد و در روده بالغ شده و به کرم تبدیل میشود و به این ترتیب چرخه زندگی آن ادامه مییابد.
صورت جذب تخم کرم کدو، انسان دچار انگل رودهای نمیشود، ولی میتواند میزبان واسطه قرار گیرد. در این صورت لاروها توسط جریان خون به ماهیچهها، قلب، چشم و در حالت وخیمتری به مغز و نخاع منتقل میشوند و در آنجا تشکیل کیست دهند. این حالت در مورد کرم کدوی خوک متداولتر است.
منبع متن: ویکیپدیا
این تصویر سلول های پیاز در زیر میکروسکوپ است.
واکوئل ها به وضوح مشاهده می شوند.

توی ادامه مطلب می تونید پلاسمولیز در پیاز را ببینید.
(مربوط به درس زیست شناسی دوم تجربی)

همه اسم طحال را شنیده اید. یكی از اعضای داخلی بدن است كه درون شكم قرار دارد . ولی اگر از خیلی ها بپرسیم كار طحال چیست یا اصلاً محل قرار گیری آن كجاست؟ بالا یا پایین شكم؟ چپ یا راست؟ جوابی نخواهیم شنید.
طحال یك عضو داخل شكمی، با ابعاد حدوداً دوازه در هشت سانتی متر است كه به طور طبیعی در سمت چپ قسمت فوقانی شكم، دركنار معده و بالای كلیه چپ قرار گرفته است. طحال كاملاً توسط دنده تحتانی قفسه سینه محافظت می شود و در حالت طبیعی، اگر اندازه نرمال داشته باشد، نمی توان آن را از طریق جدار شكم لمس كرد.
وزن طحال، در بالغین 75 تا 150 گرم است و درهر دقیقه، حدوداً 300 میلی لیترخون از آن عبور می كند . بنابراین یك بافت كاملاً پرخون محسوب می شود. طحال در دوران مختلف زندگی وظایف كاملاً متفاوتی را بر عهده می گیرد.
در دوران جنینی و در ماه های پنجم تا هشتم بارداری، طحال به عنوان یك مركز خون ساز عمل می كند و گلبول های سفید و قرمز خون را می سازد. پس از تولد، با انتقال مراكز خون سازی به مغز استخوان، این فعالیت طحال خاموش می شود. در عین حال، قابلیت تبدیل به بافت های خون ساز همواره در طحال باقی می ماند و در برخی بیماری ها كه با درگیركردن مغز استخوان، باعث مهار ساختن سلول های خونی می شوند ، سلولهای طحال مجدداً شروع به فعالیت خونسازی می كنند. این فعالیت، معمولاً فاقد ارزش بالینی است و تنها موجب بزرگ شدن بیش از حد طحال و بروز عوارض ناشی از آن می شود.
در دوران پس از تولد و در سنین كودكی، طحال یك منبع عمده و محل استقرار سلول های لنفوسیتB محسوب می شود و نقش مهمی را در پاسخ های ایمنی بدن ایفا می كند. لنفوسیت هایB كه در طحال استقرار یافته اند، در پاسخ به میكروب ها و عوامل خارجی، شروع به ترشح پادتن یا آنتی بادی می كنند.
سلول های ماكروفاژی كه در طحال استقرار یافته اند، نقش پاك كننده خون از سلول های غیر طبیعی را بر عهده دارند. گلبول های قرمز دارای اشكال غیر طبیعی یا آنهایی كه بیش از اندازه پیر شده اند و همچنین پلاكت های غیر طبیعی، توسط طحال از گردش خون برداشته می شوند. در هر روز، 20 میلی لیتر گلبول های قرمز فرسوده توسط طحال جمع آوری و از گردش خون خارج می شوند. به طور طبیعی، یك سوم از كل پلاكت های بدن، در طحال ذخیره شده اند و در موارد لزوم، می توانند به گردش خون وارد شوند.